Ade sesuatu yg sgt ketara selepas dia pergi.. setiap hari sy terfikir kn akn kematian..perasaan takut x dpt dibendung..takut pergi dgn tibe2..dan andaikata sy pergi dulu..x dpt sy bygkn perasaan org yg sy syg..org yg sygkn sy..dan org disekeliling sy..

setiap kali bahagian bdn bergetar sy jd berdebar2... setiap kali x sedap hati, sy tgk kaki sy.. sy tgk hidung sy.. sy berdoa smoga Allah pjgkn umur sy...sy jg selalu ckp ttg kematian dgn kwn2 ofis n rumah..kate mereka kita patut bersyukur bile igt mati sbb xsemua org diberi rasa tu..

Sy mule senarai apa yg sy perlu buat..tkot terlambat..sy senaraikn hutang2 sy spy org tau..sy senaraikn wish list sy...

Skrg sy takot nk drive jauh2..tp sy dh mule pakai seat belt.msh blum drive blk kg..sy takot nk blk tdo rumah sorg2..syukur ade kwn2 yg sentiasa tmn sy.. sy takut untuk sendirian..padahal sy tau Allah sentiasa ada di sisi sy..

Sy pernah bgtau kwn sy bhw setiap manusia perlu sentiasa bersedia untuk kehilangan...kata2 utk memujuk hati sendiri untuk kuat..tp sy cuma manusia biasa..yg tetap rs takut..yg tetap x bersedia utk kehilangan lg.. apa lg kehilangan org2 yg sy syg..

Semoga Allah memberkati hidup dan pjgkn umur semua org yg sy syg terutamanya mak kakak2 abg2 adik2 sy dan semua org disekeliling sy.. Amiinn..